توپها و بمب‌هاى اتمى و موشكها مىتوان روش حكومتها را نگاهداشت . اما آنان در حق ساير ملل كاملا در اشتباه‌اند زيرا رژيمها در صورتى قابل بقا هستند كه خواست جامعه را انجام دهند روش حكومتى كه نتواند خواست مردم كشور را برآورد دوامى نخواهد داشت و نيروى آهن و آتش درد او را دوا نخواهد كرد . « اذا الشعب يوما ارادا لحياة * فلا بد ان يستجيب القدر » ( وقتى ملتى تصميم گرفت زنده بماند ) ( پس ناچار است به سرنوشت پاسخ مثبت دهد . ) و لابّد للّيل ان ينجلى * و لابّد للقيد ان ينكسر ( شب ناچار بايد سپرى گردد و زنجير ناچار بايد شكسته شود . ) شواهد تاريخى اين حقيقت را هرگز تكذيب نكرده است . امروز ، انسانيت آواى آرامش و امنيت بلند كرده است و مىخواهد جامعهء بشرى برادروار مانند افراد يك خانواده با يكديگر بسر برند و به نيكى و پرهيزگارى با منافع مشترك همكارى كنند . انسان در پى زندگانى شرافتمندانه‌اى است كه قوى به ضعيف و توانگر به نيازمند ، كمك كند . بيسوادان درسى بخوانند و بيكاران كار كنند ، گرسنگان سير شوند و برهنگان پوشيده گردند و بيماران عافيت يابند . زندگانى بايد چنين شود كه در آن كسى به خداوند كافر نگردد و در دين الحاد نورزد . زندگانى كه در آن شراب و ربا و قمار و اماكن فساد و حيله و نيرنگ و دروغ و دورويى و تدليس و زورگويى نباشد ، فضيلتها در آن زنده گردد و ذيلتها از ميان برود و قول پروردگار در آن تحقق يابد : « وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ » ( به نيكى و پرهيزگارى همكارى كنيد و به گناهكارى و تجاوز يارى مكنيد - سورهء مائده آيهء 2 )